Aan degene die van mij een mama maakte

Lieve Lexie

Altijd heb ik geweten dat ik mama wilde worden. Kinderen op de wereld zou zetten. Ik heb ook altijd uitgekeken naar een zwangerschap en een bevalling, wist ik veel dat dat allemaal met de nodige omwegen en obstakels zou gaan gebeuren. Toen ik de kaap van 19 jaar had gehaald zonder zwangerschap was ook jouw moeke klaar om grootmoeder te worden.

Het leven gebeurt en overvalt zoals het komt en ik was 24, bijna 25 toen ik je voor het eerst in mijn armen hield. 2 uur lang, onafgebroken, buik op buik.

Met jouw papa aan mijn zijde wist ik het zeker – wij zijn een topteam. 3 Musketiers. Vanaf die dinsdag, 24 maart 2015, zou mijn leven er nooit nog hetzelfde uitzien. Jij had van mij een mama gemaakt. Dat besef sijpelde dag per dag meer en meer binnen. Die eerste twee weken waren enorm emotioneel en heftig. Dat moederschap, die liefde, ze hakt erin. Ik heb veel tranen gelaten, maar vooral – ik heb je amper losgelaten.

 We gaan niet meer zolang enkel met ons tweetjes zijn. (Oké drie, als we papa meerekenen). Maar ik wil dat je dit weet en nooit vergeet.

Jij moest mijn eerste zijn, knappe vriendin. Enkel jij kon mijn gids zijn in het leren mama zijn. De mama die ik altijd al zou moeten zijn, die heb jij gekneed.

Hoe jij mij liet voelen dat ik tijd nodig had. En hoe je me geruststelde dat het wel goed zou komen met ons, met mij.

Je liet me zien wat voor een mama ik kon en wilde zijn. Hoe dat loslaten wel komt als we er beiden klaar voor zijn. Hoe mijn instinct de waarheid spreekt als het op jou aankomt en hoe ik kan panikeren over de tijd maar jij telkens toont dat ik moet genieten van elke seconde.

Hoe je me leerde dat slaap een relatief begrip is, maar lachen daarentegen onbetaalbaar en onmisbaar. Hoe je mijn zorgen met 1 vingerknip kan doen verwateren. Hoe ik je eerste woordje, stapje en knuffels heb gekerfd in mijn ziel.

Ik zie je liever dan de zee wijd en diep is. Mama worden en zijn was het mooiste wat mij ooit kon overkomen. Dat heb jij gedaan. Jij.

Hoe onze wereld ook gaat veranderen, jij zal altijd mijn eerste zijn. We gaan groeien en liefhebben, samen. Ik ben zo benieuwd naar wat de toekomst brengt voor ons, maar vooral voor jou. Ik kondigde je komst aan met “Welcome to the circus Lexie Robine, one day you’ll rule the world.” Het is waar, dat zal je. Maar meisje, de wereld is nog lang niet klaar voor jouw vuur, dus blijf nog even bij mij. Tot je vleugels klaar zijn voor de wereld en de rest, blijf ik dichtbij jou en jij bij mij.

Ik hoop dat de dagen wat langer worden en wat meer tijd met jou. Rust om elkaar verder te ontdekken en te koesteren. En zelfs als dat niet gebeurt, zal ik nooit maar nooit vergeten dat jij degene was die van mij een mama maakte.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s