Framily

November, 2014

Als je zwanger bent, of staat voor eender welke grote gebeurtenis in je leven, ga je nadenken over de mensen in je leven en de relaties rondom je. Vandaar dat ik graag even de tijd neem om jullie te vertellen over mijn familie. En met familie bedoel ik niet enkel de mensen waarmee ik een bloedband of genetisch verleden deel. Nee, ook de prachtige vrouwen in mijn leven dewelke ik vriendinnen mag noemen.

De basis krijg je mee. Bij mij waren dat een mama en 2 bloemen van zussen. Aangezien ik met nogal wat voorsprong de oudste ben in het gezin, heb ik altijd een zekere verantwoordelijkheid opgenomen die absoluut niet altijd van mij gevraagd werd, maar kijk, dat doe je dan. We zijn een kwartet met een prijskaartje. Met vallen en opstaan doorzwommen we stille waters en bewandelden we diepe gronden. En dat doen we nog steeds, maar wat staan we sterk.

Ze zeggen wel eens: “tja, je familie, die kies je niet.”

Wel ik kan zonder liegen of paaien met zekerheid zeggen dat ik elke dag opnieuw, uit een lange rij, met een glimlach en een traan, die drie vrouwen zou kiezen. ’t Zijn dan ook de beste en de mijne.

Dan is er die schuif vol vrouwen waar je wél voor kiest. Meestal toch. Dé vriendinnen.

Bij ons, we noemen ons ook graag ‘de harde kern’, zitten we ook met een zekere constante. “Vrienden voor ’t leven maak je in de jeugdbeweging” zei een nonkel van mij wel eens. Een rasechte chirovent, die nonkel in kwestie. Hij had gelijk. Zo was het ook grotendeels voor ons. Velen van ons kenden elkaar door familie of school, maar op de chiro kruisten veel wegen. Sommigen stopten vroeger en vinden daarna hun weg terug, maar deze madammen, mijn madammen, blijven bij elkaar.

Ik blog vandaag over de vrouwen van mijn leven.

We hebben van elke slag iets: De stille genieter, de flirt, de flapuit, de retro klasse dame, de grapjas, de knuffelaar, de fashionista, de betweter, de reizer, de gereserveerde, de sextalky,.. We’ve got it all. (Ik ben zó’zeker dat ze nu allemaal zichzelf uit het rijtje proberen te halen, en dan noem ik ze niet eens allemaal.) Elk van deze dames steelt telkens weer mijn hart. En hoewel we geen één van allen mekaar helemaal kennen, laten ze telkens een beetje van hun ziel zien waardoor ik meer en meer ga houden van mijn vrouwen.

Als er iets is wat ik mijn voorlopig nog ongeboren vrucht wil meegeven is het de warmte van de vrouwen rondom mij. Moeder, schoonmoeder, grootmoeders, zussen, schoonzussen, tantes, vriendinnen, collega’s die vriendinnen worden. En oké, mannen mogen niet vergeten worden. Ik prijs mij belachelijk zalig gelukkig met een man die ik met de jaren ‘papa’ ben mogen gaan noemen. En in tegenstelling tot wat je zou denken, is dat als 24-jarige jonge vrouw enorm belangrijk.

Maar vrouwen, dat is toch iets apart. Dat kan geen enkele man ontkennen.

 Ik mag mij ook prijzen met de nieuwe vrouwen in mijn leven. Zo kozen we voor MonsterWonder 2 meters. 2 Geweldige vrouwen die dat fantastisch gaan doen. Meer dan dat. Één daarvan is voor mij een golden oldie, eentje die al bijna 12 jaar meegaat, een klein, maar gouden hart. De andere is nog nieuw, nog vers, maar eveneens een ferme madam die het leren kennen meer dan waard is. Elke keer denk ik, potdomme wat hebben we veel gemeen, dat worden de beste feestjes.

Ik quote deze laatste graag, en hopelijk kom ik onder de auteursrechten uit: “Als het een meisje wordt, zal ze de best voorbereide vrouw ooit worden. Als het een jongen wordt zal hij de beste vangst voor een vrouw zijn die er ooit geweest is.”

Amen.

Ohja, en ze zijn zo schoon, die vrouwen van mij.

Jealous much?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s