Ik schrijf voor jou

Dag klein bolletje energie,

Mama hier.

Papa noemde je onlangs zo, dus dacht ik dat je jezelf zo ook wel zou herkennen. De aanspreektitel is zelfs nog een understatement, toch?

Vandaag schrijf ik nog eens aan jou, want op al dat geduw en gepor en gewroet moet een antwoord komen vond ik.

Je woont nu inmiddels bijna 32 weken in mijn buik. De tijd gaat snel merk ik nu, en toch zeg ik nog steeds dagelijks dat het elke moment voorbij mag zijn. Je bent nu bijna klaar om jezelf te laten zien en ik word ook minder bang met elke week die passeert. Het zou niet ideaal, maar oké zijn als je toch beslist dat je vandaag wil komen.

Geen beter tijdstip om je nog wat tips en wijsheid mee te geven die ik anders misschien vergeet te zeggen, of er het moment niet voor vind.

 Ik hoop dat papa en ik je hiervoor kunnen beschermen, maar er zullen momenten komen dat je de grond onder je voelt wegzakken. Dat de tunnel geen licht, maar een doodlopend eind lijkt te hebben en het gras aan de overkant sappig en frisgroen lijkt terwijl je zelf op droge en mossige troep lijkt te staan. Life sucks, but you’ll love it.

Ik heb zelf al meer zo’n momenten gehad dan me lief is, en ik ben nog maar 24 lentes jong. Toch, m’n bolletje, muziek helpt. Als je zo in de put zit, zet deze muziek op. Ze hielpen mama de tranen te laten rollen, maar ook dat streepje licht terug te durven zien.

The world spins madly on – The Weepies

Only Time – Enya

Days like this – Van Morrison

 Momenteel vind je de stem van Sam Smith helemaal geweldig. Gelukkig mama ook. De aparte klank van zijn stem bonkt hier dan ook dagelijks door de boxen, tot jouw overduidelijke grote vreugde. Momenteel is mijn favoriet zijn versie van Fast Car – origineel een nummer van de grote Tracy Chapman. Helpt je door eender welke funk je op dat moment ook hebt.

Laat je raken door de muziek, MonsterWonder. Soms, geheel onverwacht of ongewild zal de muziek door merg en been gaan. Dat zijn de goeikes. They’ll stick with you for a lifetime. En met een nuchtere kijk zal het niet eens goede muziek zijn. Zo is mama stiekem grote fan van Nickelback. Niet verder vertellen hoor.

 Ik heb nog bijna niets van de wereld gezien, kleintje, maar er zijn een aantal plekjes die mama niet onbewogen lieten.

Bezoek Rome! Zoveel mogelijk! Ga elke kerk die je pad kruist binnen. Durf gaan waar geen toerist komt. (Ik help je wel). Ga de Santa Maria sopra Minerva binnen. Je zal ze herkennen aan het blauwe plafond. Ga zitten. Ze is mooi.

Gooi een muntje in de trevifontein en keer terug met de liefde van je leven. Vraag haar of hem ten huwelijk in Rome. Op de trappen van de kerk Sant’Ignazio met de Trevifontein in de rug. Of eender welk plekje je het jouwe maakt.

 Ga naar de Galderse Meren. Niet in de zomer. Maar op een betere herfstdag bij valavond. Zodat je neus koud de warmte van je sjaal zoekt en de zon roodbruin kleurt. Ga tot in het zand. Hier kon mama haar geest vrijmaken wanneer het echt nodig was.

Bezoek het Yosemite National Park in California. It will take your breath away, kleintje.

Ik toon je de foto’s wel eens!

Je tantes en nonkels weten fantastische plekjes in Bali en Australië. De wereld aan je voeten.

Drink rode wijn. Het leven smaakt beter met rode wijn.

Neem foto’s. Momenten en mensen komen en gaan, maar een foto geeft voor heel eventjes de ziel weer.

Heb lief telkens opnieuw. Met de onschuld van een kinderhart.

Je bent vast mooi als je boos bent, maar zoveel mooier als je lacht.

Je lach..

Stiekem hoor ik hem al, kleintje.

Tot snel

Mama.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s