To be or not to be: zwanger

13 oktober 2014

Het is gebeurd.
Mijn eerste blog bericht is een feit.
Het was niet de eerste keer dat iemand dichtbij of veraf me warm had aanbevolen om mijn twisted hersenspinsels op papier te zetten, en aldus nam ik deze raad ter harte.

Ik ben Uwe, 24 lentes jong, getrouwd met een geweldige stud van een vent en zwanger. Ja, dat lees je goed, voor zwanger staat geen adjectief.
Dat blijft voorlopig zo, omdat ik er nog niet helemaal uit ben voor welke ploeg ik nu juist supporter. “Zalig zwanger with a touch of fairy dust” of eerder “sakkerende en vette melkfabriek”. Beide hebben momenteel sterke argumenten. Ik houd jullie op de hoogte..

Alvorens ik dit blog bericht echt voor geopend kan verklaren is er nog iets dat fundamenteel is om te weten. Ik heb Endometriose. Dat is gelukkig niet de naam van mijn knappe eega, maar wel de naam van een plakkerige gynaecologische aandoening die er kort gezegd voor zorgt dat zwanger worden wel eens een langdurige beproeving zou kunnen zijn. De rest google je maar  .

We zijn ongeveer 5 maanden aan het ‘proberen’- want zo zullen ook alle mensen dat vragen binnenkort “Hoe lang waren jullie al aan het proberen misschien?”- wanneer ik beslis dat ik geen zwangerschapstest meer koop tot ik echt meer dan ruim overtijd ben. De teleurstellingen die onvermijdelijk zijn bij endometriose worden zwaarder bij het zien van het eenzame streepje op het stokje waar ik net op een doordachte en toch onhandige manier op heb geplast.
op vrijdag 11 juli 2014 moet ik mijn maandelijkse bezoekje krijgen van moeder natuur, en aangezien die trut doorgaans vrij stipt is, waag ik me tegen beter weten in toch aan een testje. Ik werk namelijk op de dienst Medische Beeldvorming in een ziekenhuis waar nogal rijkelijk röntgenstralen gebruikt worden en het is dus aangewezen zo snel mogelijk kenbaar te maken dat je in verwachting bent.
Let’s do this.

Laat ook vooral duidelijk zijn dat mijn niets vermoedende, ook aan het werk as we speak, man hier niets van weet. Positief of negatief, de uitslag van de test zal eerst geweten zijn door mijn baas en collega’s alvorens hij nog maar een hypothetisch gat in de lucht kán springen.
Dit wordt mijn zesde test en ik kan je verzekeren: this shit never gets easy. Pipi overal.
5 Minuten wachten, dus ik besluit hem proper te verpakken, in de zak van mijn schort te stoppen en verder aan het werk te gaan in een poging niet bij de tijd stil staan.

10 seconden later
(in totaal 3 minuten, geen 5.)

Fuck it, ik ga kijken.
2 streepjes.

Ik ben zwanger.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s