Viggo Noë

20 dagen later vind ik de weg naar mijn laptop nog eens. Lexie ligt te dutten en ook Viggo heeft het gevecht tegen de krampen even naast zich neergelegd en is in slaap gesukkeld. Het stoofvlees staat aan en ik vond ruimte in mijn hoofd om te schrijven.

 Hoe die bevalling nu gegaan is? Of ik gekregen heb waar ik zo naar verlangde, een gewone bevalling van een tweede kind? Vlot en blij? Wel…

 Ik ging overtijd. 41+3 ben ik als we een check-up hebben aan de monitor en we de gynaecologe nog eens zien. Ze had telefoon gekregen van mijn vroedvrouw. Dat ze me “ne keer goed mocht strippen”. Dat de baby er nu wel uit mocht komen. We waren het over veel eens met elkaar, dat wel.

Met 3 cm ontsluiting, een goed ingedaald kindje en goed gestript nemen we terug afscheid. Tot snel zei ze, maar ze zou ons enkel proficiat komen wensen als alles achter de rug was. Ik ging het deze keer helemaal alleen met mijn vroedvrouw kunnen. Vertrouwen, ook daar dank ik haar graag later nog eens uitgebreid voor.

 In de nacht van woensdag 8 november op donderdag 9 november omstreeks 01:00 uur is het zover en heb ik niet lang nodig om de pijn te herkennen van de vorige keer. Jep, contracties zijn geen ritje op de paardenmolen. It hurts.

Douche, bal, manlief gewekt. We moeten rekening houden met een rit van minstens 45 minuten, en dit zonder spits – we moeten naar Antwerpen-centrum – dus we vertrekken om 05:30 uur nadat moeke gearriveerd is om Lexie straks mee te nemen voor een dag vol liefde en poesjes. Ze mag een dagje school overslaan vandaag en ik plan in mijn hoofd om tegen etenstijd terug te zijn, dus ze zal niet eens gemerkt hebben dat we weg waren.

Als we rond 06:30 aankomen in het ziekenhuis wacht de vroedvrouw ons op. nog steeds maar 3 cm en ik ben enorm teleurgesteld en gefrustreerd in mezelf. Het uur dat volgt komen de weeën mooi terug regelmatig op gang en het loont. om 7:30 heb ik 6cm ontsluiting. Het uur erna lijk ik gek te worden. (Hier hadden we de fotografe moeten bellen, maar ik heb in dit uur ook een botje in Tom zijn hand gebroken. Lees: hij kon deze keer niet van mijn zijde wijken en hadden er absoluut niet bij stilgestaan.) Weeënstorm maal duusd en zelfs geen 45 seconden vaak om bij te komen. Om half 9 mag ik beginnen meepersen, ik heb volledige ontsluiting. Staand roep ik tot alle goden en de verdomde duivel want de pijn is veel scherper dan bij Lexie’s geboorte.

En toch.. Ik voel geen vordering, mijn persen voelt nergens toe te leiden. Ik wil hulp en de vroedvrouw vraagt me op mijn rug te gaan liggen zodat ze mee kan kijken.

Naar mijn gevoel duurde het uren voor ik mezelf op mijn rug op dat bed gehesen kreeg, maar ze was kort en duidelijk.

“Ik ga een vroedvrouw halen die mee op jouw buik komt duwen.”

Die woorden kende ik.

De vroedvrouw die binnenwandelt is een bekend gezicht. Een gouden griet waarnaast ik zelf vroedvrouw werd in Leuven. (Die op buitenlandse stage naar Lapland ging, hoe vet is dat. nvdr.) Ik wist dus meteen welke naam ik moest uitspreken als ze me pijn deed.  – Waarvoor nogmaals mijn excuses.

Maar ook haar warme handen bleken niet genoeg.

“Uwe, we gaan de dokter roepen, we moeten helpen.”

Tiens, dat had ik nog gehoord.

Om 09:44 uur komt Viggo Noë De Kaey ter wereld. Met bloed, zweet, tranen, 4 paar handen en een (gelukkig deze keer plastieken) zuignap. Hij is helemaal perfect.

Hij heeft een groot hoofd en is voorzien van de nodige kilo’s.

4,030 kg en 52 cm.

 Achteraf bleek dat de vroedvrouw had kunnen voelen dat wat bij de meeste mensen een langwerpig en beweeglijk staartbeen is, bij mij een harde bol is. Ook mijn bekkenuitgang is eigenlijk aan de te kleine kant.

Niet gemaakt om kinderen op de wereld te zetten.

Geen baby’s meer voor Uwe.

 We zijn thuisgekomen en Lexie was meteen een natuurtalent. Ze wilde hem vasthouden en keurde zijn mooie handen en voeten. Daarna hebben we frietjes gegeten en zijn we gaan slapen.

Viggo is vandaag 20 dagen oud en we beginnen onze draai als gezin van 4 een beetje te vinden. Al zit ik zeker in het team “van 1 naar 2 is zwaarder dan van geen naar 1”, maar daar later meer over.

Liefs

 Uwe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s