The Golden Coast – with kids

5 Jaar geleden gingen Tom en ik op huwelijksreis en kozen we bijna onmiddellijk voor The Golden Coast, de westkust van Noord-Amerika. California here we came. Toen beslisten we dat we hier ooit met onze toen nog hypothetische kinderen zouden terugkomen. We werden verliefd, en dus ook op deze plek. 
Toen goede vrienden van ons na een waanzinnig huwelijksaanzoek in the Grand Canyon beslisten om te trouwen op een plek die ook hun hart had gestolen, en ons vroegen of we het zouden overwegen om hen en hun familie te vergezellen op de reis van hun leven en trouwfeest zeiden we te snel en enthousiast ‘JA’. Viggo nog niet eens onderweg, laat staan geboren, maar we zouden meegaan. 
En zo reisden wij met ons vier – Tom, ik, Lexie (4 jaar) en Viggo (net geen 1,5 jaar) naar Los Angeles. We waren met een groep van 22; Het bruidspaar en f(r)amilie van bruid en bruidegom, waar we ons nu ook tot rekenen, want zo’n magische trip, da’s voor ’t leven.

Thank you for flying with KLM

Een vlucht van een kleine 11 uur, om aan te komen met een tijdsverschil van 9 uur, het klokje terug. Met Lexie zag ik dat helemaal zitten, en dat was terecht. Film kijken, af en toe een spelletje memory spelen tot er weer iets lekkers kwam om te eten, of een klein dutje maakten dat de vlucht iets van niets was. Met Viggo, loslopend wild,  die vlucht overleven jaagde me al maanden op voorhand in een behoorlijk stresske. Ik beschouwde het een fantastisch voordeel dat hij nog borstvoeding kreeg en we zouden het nemen zoals het kwam. En wat bleek? Dat was ook de enige en goede aanpak. We hadden draakzak(ken) bij de hand en na een toertje of 348 door het vliegtuig, af en toe iets eten en drinken, legde hij rustig zijn hoofdje in de draagzak.

 

Wat ik aanraad tijdens zo’n lange vlucht met kleintjes? Voor Lexie hadden we een Stokke bedbox bij. Die telt als handbagage koffertje, heeft plaats voor nog wat leuk speelgoed en kan je in het vliegtuig achter haar stoel installeren waardoor dat een soort bedje wordt. We hadden ook een hoofdtelefoon bij voor haar, want de oortjes die je krijgt passen niet goed in kleine kinderoortjes. Verder hadden we nog wat kleine, blinkende frulletjes ingepakt die ze tijdens de vliegreis kon uitpakken, maar dit was echt een extraatje want zonder hadden we het ook gered. Viggo reisde mee als baby, wat standaard is bij een kindje jonger dan 2 jaar. Dit wil zeggen dat hij reist ‘op schoot’ en dat hij dus geen eigen stoel heeft. Voor een vliegtuigwiegje kwam hij niet meer in aanmerking, maar wij hadden dus draagzakken bij en dat ging prima. Ook hadden we groenten, fruit en babysnackjes a go-go bij, want dat mag gelukkig gewoon als je reist met een baby.

Santa Monica

Geland in LAX en 5 uren later door controle, controle, bagage en nog controle aangekomen in ons hotel vlakbij het strand van Santa Monica. Autostoelen hadden we gehuurd bij onze auto-verhuurmaatschapij, door de – wij klagen iedereen voor al onze eigen pech aan – mentaliteit in Amerika mocht de verhuurmaatschappij ons jammer genoeg niet uitleggen hoe we deze stoeltjes in onze huurauto moesten bevestigen, maar na wat gevloek en snel slapende kindjes kon het California dreaming beginnen. En dat begon al vroeg. Want jetlag.

Wij namen trouwens voor Viggo, net zoals toen we naar Ibiza gingen, zijn geweldig Aeromoov reisbedje mee. Zo sliep hij altijd in hetzelfde bedje met z’n eigen lakentjes en liepen we nergens het risico om naast een beschikbaar babybedje te grijpen in de hotels. Als je reist met een baby gratis in te checken met de ruimbagage.

 

Vegas, baby!

Onze eerste week verbleven we in het Excalibur Hotel op de strip van Las Vegas. “Kijk mama, wij slapen in een kasteel”. Jazeker, schat. Het afscheid was dan ook moeilijk, maar ik zou het iedereen aanraden. Met of zonder kinderen is dit echt, en zeker prijs-kwaliteit gezien een heel goed keuze. Een fijn zwembad, goede en vriendelijke service en prima ligging tov de snelweg om toch nog even wat boodschappen te doen, erop uit te trekken naar de mooie natuur niet te ver van Vegas of om te gaan shoppen op de strip. En zei ik al dat dat een reuzegroot kasteel is?

 

Wij gingen deze week zwemmen (onvermijdelijk met Lexie de kleine zeemeermin), bezochten de Seven Magic Mountains (20 minuutjes rijden), gingen in de voormiddag een paar keer de strip op en ontdekten het leuks dat Las Vegas te bieden heeft voor kinderen, en reden naar Red Rock Canyon om te klimmen en verliefd te doen.  We gingen naar het ietwat teleurstellend Shark Reef in het Mandalay Bay resort hotel en ate bij het super leuke Rainforest Café. De meeste activiteiten hadden we (lees: ik) op voorhand uitgezocht omdat ik wel een beetje voorbereid wilde zijn om de City of sins te trotseren met kinderen. Dit hield in dat ik in die week niet te grote afstanden wilde afleggen en genoeg rustmomenten wilde inlassen. Missie geslaagd. We gingen ook langs het Planet Hollywood Hotel – waar Lexie een feit werd – met z’n achterliggend winkelcentrum.

 

Aan het einde van die eerste heerlijke week was het dan zover. Onze vrienden trouwden met alles erop en eraan. Zelden zo’n bruidspaar gezien en zoveel liefde gevoeld. Lexie was een bloemenmeisje pur sang en ik deed een poging tot bruidsmeisje maar moest veel te vroeg forfait geven met een kanjer van een migraine. Nog een reden om verliefd te worden op dit land is hoe ze de liefde vieren. Een trouwfeest duurt hier tot max 21 uur. Maar vrees niet, uitgebreid dineren, dansen, speechen, boeketten weggooien en kousenbanden bijten, het is met alles erop en eraan. LOVED IT.

 

Processed with VSCO with hb2 presetNatuurparken en windpokken

Onze rit uit Las Vegas bracht ons via de Hooverdam naar de Grand Canyon waar we toevallig verbleven in hetzelfde hotel als tijdens onze huwelijksreis 5 jaar ervoor. Deze rit merkten we dat Lexie niet zichzelf was. Ik voelde me meteen schuldig omwille van het reizen, maar koorts en tevoorschijn komende rode vlekjes kondigden zich snel aan. Dat die waterpokken op zich hadden laten wachten: akkoord, maar die trutjes konden natuurlijk niet wachten tot we terug thuis waren. Enfin, dappere Lexie, dafalgan siroop en onze draagzak werden een gouden, maar onafscheidelijk trio dat het mogelijk maakte om in schoonheid onze reis verder te zetten.

We hadden vooraf afgesproken dat de kinderen bij “canyons” op ons vastgebonden zouden blijven in verband met klim-en-val-gevaar. Buggy’s zijn vaak onhandig en soms zelfs verboden dus toonden de draagzakken zich weer erg handig.Voor Viggo hadden we de Tula bij, voor Lexie de aanpasbare Babylonia Flexia. Toppers! Onze buggy is een Greentom, die ook meeging naar Ibiza, en ik kan iedereen die een degelijke peuterbuggy zoekt, dit lichtgewicht nog steeds aanraden.

Van de Grand Canyon reden we richting Page om de waanzinnige natuur in Antelope Canyon te gaan bewonderen. Wij deden Canyon X, dezelfde pracht maar minder drukte en meer tijd om echt stil te staan bij de schoonheid. Een gids die de instellingen van de camera van elke smartphone beter onder de knie heeft dan wijlen Steve Jobs himself maakte dat we hier herinneringen voor het leven opsloegen. Zelfs Lexie die hier anders zeker zelf op ontdekking zou gegaan zijn, maar nu koortsig achterop mijn rug in de draagzak zei “Oh mama wat een mooie grotten.”.

 

 

Vegas & a hotel-hangover

Na al deze wondermooie ontdekkingen wachtte het Circus Circus hotel in Las Vegas ons op om nog even lekker uit te kunnen rusten voor onze reis huiswaarts onvermijdelijk naderde. Tenminste, dat dachten we. Om een heel lang verhaal vol verloren boekingen, onvriendelijkheid, ongeduld, nonchalance en frustratie kort te houden raad ik iedereen bij deze ten stelligste af om dit hotel te kiezen. Dit zelfverkondigd familiehotel bevindt zich aan de andere kant van de strip en er huist een indoor pretpark. Voor dit pretpark heb je dan wel gratis toegang maar elk ritje kost er minstens 6 dollar. Het zwembad is er eerder klein en de glijbanen zijn pas toegankelijk vanaf een bepaalde lengte. Zonder uitzondering of begeleiding van volwassene. Wifi heb je alleen op je kamer en we waren al in propere hotels geweest. Los hiervan hebben we het niet te veel aan ons hartje laten komen en vingen we hier nog wat welverdiende zon en rust.

 

Nothing comes close to the Golden Coast

De jetlag bij thuiskomst is nog steeds niet helemaal verteerd en we konden niet ontkomen aan windpokken en migraine. De ritten door California, Nevada, Arizona en Utah waren alles behalve evident en hebben we meer dan eens kleine én grote boodschap gedropt in de vrije natuur van de verenigde staten van Amerika. Reizen met kinderen is vaak vermoeiend, maar ik leerde dat thuisblijven met kinderen dat vaak ook is. Viggo sliep er – op 1 voeding tussen 00:00 en 01:00 – zelfs door. Ik heb niet één keer het bed met Tom gedeeld want: “De meisjes slapen bij de meisjes en de jongens bij de jongens, mama” (Tom sliep dus alleen in een kingsize bed) –  iets wat het hotel-hoppen voor deze moeilijke slaper zachter maakte.

Wij hebben zolang uitgekeken naar deze reis en we spraken af om terug te komen. Dit stukje wereld heeft een plekje in ons hart veroverd en als we het willen heeft Lexie zelfs wat Amerika door haar aderen vloeien. De openheid en oprechte vriendelijkheid van de Californische mensen raakt me keer op keer en lokaal was het vaak Las Vegas, ze zien kinderen zó graag.

Nothing comes close to The Golden Coast.

 

 

 

2 gedachten over “The Golden Coast – with kids

  1. Prachtig Uwe, hoe je deze onvergetelijke reis hebt verwoord
    We hebben genoten van jullie gezelschap, met name Lexie en Viggo hebben mijn ♥ gestolen… Zo goed dat zij deze reis mee beleefd hebben. Jullie zijn top ouders en hebben met deze onderneming bijgedragen aan een onvergetelijk avontuur van onze Tim en Shirley… En van ons allemaal.
    Bedankt daarvoor! 😊❤️

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s